Zakres
Niniejsza Norma Międzynarodowa określa wymagania dla pomieszczenia sterowni dodatkowej umożliwiającej załogom operacyjnym elektrowni jądrowych wyłączenie reaktora, [który był dotąd włączony] i utrzymanie elektrowni w bezpiecznym stanie wyłączenia w przypadku, gdy kontrola nad funkcjami bezpieczeństwa [działaniami awaryjnymi] nie może być wykonywana ze sterowni głównej, z powodu niedostępności sterowni głównej lub jej wyposażenia. Konstrukcja musi zapewnić ochronę pomieszczenia sterowni dodatkowej przed zagrożeniami, w tym wszelkimi ekstremalnymi zagrożeniami miejscowymi, prowadzącymi do niedostępności pomieszczenia sterowni głównej.
Niniejsza norma określa również wymagania dotyczące wyboru funkcji, projektowania i organizacji interfejsu człowiek-maszyna oraz wymagania dotyczące procedur, które mają być systematycznie stosowane do weryfikowania i walidacji projektu funkcjonalnego pomieszczenia sterowni dodatkowej.
Zakłada się, że pomieszczenie sterowni dodatkowej przeznaczone do sterowania w stanie wyłączonym reaktora z poza sterowni głównej nie będzie nadzorowane w normalnych warunkach eksploatacyjnych, oprócz okresowych kontroli. Wymagania odzwierciedlają stosowanie zasad ergonomii, mających zastosowanie do interfejsu człowiek-maszyna podczas okresowych kontroli oraz w stanach awaryjnych.
Niniejsza norma nie obejmuje specjalnych urządzeń łagodzących skutki awarii (na przykład centrum wsparcia technicznego) lub obiektów przeznaczonych do postępowania z odpadami promieniotwórczymi. Szczegółowa konstrukcja wyposażenia sterowni jest również poza zakresem normy.
Niniejsza norma stosuje się do zasad zawartych w dokumencie MAEA Szczegółowe wymagania bezpieczeństwa SSR-2/1 oraz MAEA Przewodnik bezpieczeństwa NS-G-1.3.
Celem niniejszej normy jest zapewnienie wymagań dotyczących funkcjonalności konstrukcji, które mają być stosowane w konstrukcji pomieszczenia sterowni dodatkowej elektrowni jądrowej, aby spełnić wymagania dotyczące bezpieczeństwa.
Niniejsza norma ma zastosowanie do pomieszczenia sterowni dodatkowej, którego projekt koncepcyjny rozpoczyna się po opublikowaniu niniejszej normy. Jeżeli pożądane jest, aby zastosować go do istniejących obiektów lub projektów, należy zachować szczególną ostrożność w celu zapewnienia spójności projektów. Dotyczy to, na przykład, czynników takich jak spójność pomieszczenia sterowni dodatkowej i sterowni głównej, ergonomia, poziom automatyzacji, a nawet modyfikacje, które powinny być realizowane w systemach pomiarowych i sterowania.
