Zakres
W niniejszej normie określono wymagania, które odnoszą się do recept elektronicznych. Opisano ogólne zasady, które są uważane za ważne dla wszystkich recept elektronicznych. Zakres niniejszej normy jest ograniczony do treści samej recepty elektronicznej jako dokumentu elektronicznego, który jest wydawany przez przepisującego pracownika ochrony zdrowia i odbierane przez zlecającego pracownika ochrony zdrowia. Przepisany produkt leczniczy ma być dozowany przez upoważnionego pracownika ochrony zdrowia w celu aplikowania pacjentowi. Inne komunikaty, role i scenariusze (np. walidacja recepty, administrowanie, wykresy leki, EHR pacjenta, refundacja opieki i wydawanych produktów) są poza zakresem niniejszej normy, ponieważ są one mniej lub bardziej specyficzne dla kraju lub regionu, ze względu na regionalne różnice i warunki legislacyjne opieki zdrowotnej. Wymagania i treść recept elektronicznych w kontekście legislacji mają związek z tymi scenariuszami. Sposób, w jaki recepty elektroniczne są udostępniane lub wymieniane, także wykracza poza zakres niniejszej Normy Międzynarodowej. Niniejsza norma ma zastosowanie do recept elektronicznych dotyczących produktów leczniczych. Inne rodzaje produktów (np. wyroby medyczne, produkty do pielęgnacji ran) można zamówić za pomocą elektronicznej recepty, wymagania określone w niniejszej normie są dedykowane dla produktów leczniczych, które są dopuszczone do obrotu, również w preparatach farmaceutycznych, które zostały wytworzone w aptece. Elektroniczna recepta jest obiektem informacji, który upoważnia specjalistę opieki zdrowotnej do wydania produktu leczniczego. Elektroniczna recepta jest obiektem informacji upoważniającym specjalistę opieki zdrowotnej do legalnego wydania produktu leczniczego. Niniejsza Norma Międzynarodowa określa listę elementów danych, które mogą zostać uznane za niezbędne dla recept elektronicznych, w zależności od lokalnych wymagań prawnych lub środowiska klinicznego (podstawowa opieka zdrowotna, szpital, itp.).
