Zakres
W niniejszym dokumencie określono procedury projektowania, przygotowania i stosowania próbek z przedpęknięciem, przeznaczonych do badania podatności na korozję naprężeniową. Podano zalecenia dotyczące projektowania, przygotowania i stosowania próbek z przedpęknięciem, przeznaczonych do badania podatności na korozję naprężeniową. Zalecenia dotyczące próbek z karbem podano w załączniku A.
Termin "metal", używany w niniejszym dokumencie, odnosi się również do stopów metali.
Próbki z przedpęknięciem nie nadają się do badania cienkich wyrobów, takich jak blachy cienkie lub druty ze względu na to, że w wierzchołku pęknięcia zachodzi potrzeba uzyskania granicy plastyczności; są one na ogół stosowane do badania grubszych wyrobów, w tym blach grubych, prętów i odkuwek. Mogą być również użyte w badaniach części spawanych.
Próbki z przedpęknięciem można obciążać za pomocą urządzeń przeznaczonych do stałego obciążenia lub mogą one mieć wbudowane oprzyrządowanie umożliwiające uzyskanie stałego odkształcenia w punktach przyłożenia obciążenia. Badania prowadzone przy narastającym odkształceniu lub przy narastającym obciążeniu są przedmiotem ISO 7539-9.
Szczególną zaletą stosowania próbek z przedpęknięciem jest możliwość uzyskania danych z badania, na podstawie których można określać wielkość krytyczną wady w elementach o znanej geometrii, poddanych znanemu naprężeniu, powyżej którego może wystąpić pękanie korozyjne. Z zastosowaniem próbek tego typu można również określać prędkość rozwoju pęknięcia korozyjnego. Te ostatnie dane mogą być brane pod uwagę przy monitorowaniu uszkodzonych części podczas ich pracy.
