PN-EN ISO 7539-6:2012 - wersja angielska

Przedmiotem niniejszej części ISO 7539 są metody projektowania, przygotowania i stosowania próbek z przedpęknięciem, przeznaczonych do badania podatności metali na korozję naprężeniową. Zalecenia dotyczące próbek z karbem podano w załączniku A. Termin "metal", używany w niniejszej części ISO 7539, odnosi się również do stopów metali. Próbki z przedpęknięciem nie nadają się do badania cienkich półwyrobów, takich jak blachy cienkie lub druty ze względu na to, że w wierzchołku pęknięcia zachodzi potrzeba uzyskania granicy plastyczności; są one na ogół stosowane do badania grubszych półwyrobów, w tym blach grubych, prętów i odkuwek; mogą być również użyte w badaniach części spawanych. Próbki z przedpęknięciem można obciążać za pomocą urządzeń przeznaczonych do stałego obciążenia lub mogą one mieć wbudowane oprzyrządowanie umożliwiające uzyskanie stałego odkształcenia w punktach przyłożenia obciążenia. Badania prowadzone przy narastającym odkształceniu lub przy narastającym obciążeniu są przedmiotem ISO 7539-9. Szczególną zaletą stosowania próbek z przedpęknięciem jest możliwość uzyskania danych z badania, na podstawie których można określać wielkość krytyczną wady w elementach o znanej geometrii, poddanych znanemu naprężeniu, powyżej którego może wystąpić pękanie korozyjne. Z zastosowaniem próbek tego typu można również określać prędkość rozwoju pęknięcia korozyjnego. Te ostatnie dane mogą być brane pod uwagę przy monitorowaniu uszkodzonych części podczas ich pracy