Zakres
Niniejszą Normę Europejską stosuje się do układów elektrycznych stosowanych w pojazdach typu trolejbus, jak określono w pkt. 3.1, zasilanych znamionowym napięciem linii wynoszącym od 600 V d.c. do 750 V d.c.
Niniejsza Norma Europejska określa wymagania i zalecenia konstrukcyjne, w szczególności dotyczące ochrony pasażerów oraz obsługi przed zagrożeniami pochodzenia elektrycznego. W miejscach, gdzie występują specjalne wymagania dla trolejbusów, podane są wskazówki dla zachowania bezpieczeństwa mechanicznego oraz funkcjonalnego, jak również dla ochrony przeciwpożarowej.
Niniejsza Norma Europejski dotyczy pojazdów przeznaczonych do publicznego transportu osób.
Niniejszą normę stosuje się do:
- trolejbusów,
- autobusów z szyną prądową do prowadzenia po powierzchni drogi,
- autobusów prowadzonych z dwubiegunowym dachowym odbierakiem prądu.
Niniejszej normy nie stosuje się do:
a) pojazdów elektrycznych z tylko wewnętrznym źródłem zasilania,
1) pojazdów hybrydowych,
2) pojazdów spalinowo - elektrycznych,
3) pojazdów z ogniwami paliwowymi,
4) pojazdów akumulatorowych,
b) pojazdów z bezpiecznym połączeniem ochronnym,
1) pojazdów kolei podmiejskich z taborem ogumionym,
2) autobusów prowadzonych zasilanych przez oddzielną szynę prądową,
3) autobusów prowadzonych szyną z jednobiegunowym dachowym odbierakiem prądu,
c) pojazdów używanych poza obszarem publicznym,
1) pojazdów elektrycznych ciężarowych poruszających się na autostradach.
Konstrukcje prowadnic i szyn prądowych są specjalnymi rozwiązaniami i nie podlegają obecnie normalizacji podobnie, jak trolejbusowe odbieraki prądu oraz górne sieci trakcyjne (OCL).
Niniejsza norma dotyczy głównie sieci uziemionych, ale stanowi również odniesienie dla sieci galwanicznie izolowanych.
Załącznik A dotyczy szczegółowych charakterystyk projektowych dla trolejbusów.
Załączniki B i C dotyczą systemów stykowych. Szczegółowy zakres tych załączników został zamieszczony w Załączniku B.
