Zakres
W niniejszym dokumencie określono metodę badania twardości metali w tym węglików spiekanych, sposobem Vickersa dla trzech różnych zakresów sił obciążających (patrz Tablica 1), powłok metalowych i innych powłok nieorganicznych.
Metoda pomiaru twardości sposobem Vickersa, określona w niniejszym dokumencie, dotyczy długości przekątnych odcisku między 0,020 mm a 1,400 mm. Stosowanie niniejszej metody do określenia twardości Vickersa dla mniejszych odcisków wykracza poza zakres niniejszego dokumentu, ponieważ wyniki będą narażone na dużą niepewność ze względu na ograniczenia pomiaru optycznego i niedoskonałości geometrii końcówki.
Podana w niniejszym dokumencie twardość Vickersa ma zastosowanie również do powłok metalicznych i innych nieorganicznych, w tym powłok galwanicznych, powłok autokatalitycznych, powłok natryskowych i powłok anodowych na aluminium.
Niniejszy dokument ma zastosowanie do pomiarów prostopadłych do powierzchni powłoki i do pomiarów na przekrojach, pod warunkiem że właściwości powłoki (gładkość, grubość itp.) umożliwiają dokładne odczyty przekątnej odcisku.
Niniejszy dokument nie ma zastosowania do powłok o grubości mniejszej niż 0,030 mm podczas badania prostopadłego do powierzchni powłoki. Niniejsza norma nie ma zastosowania do powłok o grubości mniejszej niż 0,100 mm podczas badania przekroju powłoki. Do oznaczania twardości dla mniejszych odcisków można zastosować ISO 14577-1.
Określono metodę okresowej weryfikacji dla rutynowego sprawdzania twardościomierza podczas eksploatacji przez użytkownika.
Dla niektórych materiałów i/lub wyrobów opracowano szczegółowe Normy Międzynarodowe.
