Zakres
W niniejszej Normie Międzynarodowej podano metody oznaczania składników tworzyw sztucznych, które mogą być ekstrahowane cieczami organicznymi w temperaturze bliskiej ich temperatury wrzenia. W jednym szczególnym przypadku, metodę tak zwanej ekstrakcji na zimno, opisano w Załączniku B.
Składnikami ulegającymi ekstrakcji mogą by monomery, oligomery, polimery, plastyfikatory, stabilizatory, itp. Rodzaj i zawartość procentowa substancji ulegającej ekstrakcji wpływa na właściwości tworzyw sztucznych.
Zalecana ciecz ekstrakcyjna zależy od rodzaju tworzywa sztucznego oraz celu oznaczania (patrz Tablica 1). Wyekstrahowane ilości poszczególnych składników często nie są ilościowe w rozumieniu chemii analitycznej.
Niniejszej Normy Międzynarodowej nie stosuje się do tworzyw sztucznych przeznaczonych do kontaktu z żywnością lub wodą pitną. W wielu krajach takie tworzywa podlegają odrębnym przepisom. Aby zbadać tworzywa sztuczne na zgodność z tymi przepisami, w większości przypadków wykorzystuje się metody inne niż opisane w niniejszej Normie Międzynarodowej. Metody opisane w niniejszej Normie Międzynarodowej nie są przeznaczone do badań migracji.
Jeżeli niniejszą Normę Międzynarodową wykorzystuje się do badania tworzyw sztucznych innych niż tworzywa wymienione w Tablicy 1, warunki badania należy uzgodnić między zainteresowanymi stronami.
