Zakres
1. 1 W niniejszej Normie Międzynarodowej określono metodę oceny przydatności do zastosowania układu analitycznego do analiz gazu ziemnego. Może ona być stosowana także
a) do wyznaczenia zakresów składów gazu, dla którego metoda może być zastosowana, z użyciem określonego gazu wzorcowego i z jednoczesnym spełnieniem wcześniej zdefiniowanych kryteriów dotyczących maksymalnych błędów i niepewności składu lub do wyznaczenia właściwości, lub obydwu, albo
b) do oceny zakresów błędów i niepewności składu lub właściwości (obliczanych ze składu) lub obydwu, gdy analizowane są gazy o określonym zakresie składu, przy użyciu określonego gazu wzorcowego.
1. 2 Zakłada się, że:
a) dla wymienionej powyżej oceny pierwszego typu wymagania analityczne zostały wyraźnie i jednoznacznie zdefiniowane, pod względem zakresu dopuszczalnej niepewności składu, a tam gdzie to jest właściwe, niepewności właściwości fizycznych obliczanych na podstawie tych pomiarów,
b) dla wymienionego powyżej zastosowania drugiego typu wymagania analityczne zostały wyraźnie i jednoznacznie zdefiniowane, pod względem zakresu mierzonego składu, a tam gdzie to jest właściwe, zakresu właściwości, które mogą być obliczane na podstawie tych pomiarów,
c) procedury analityczne i wzorcowania zostały w pełni opisane, oraz
d) układ analityczny jest przeznaczony do stosowania w odniesieniu do gazów o składach zmieniających się w zakresach zwykle spotykanych w gazowych systemach przesyłowych i dystrybucyjnych.
1. 3 Jeśli ocena działania wykaże, że układ nie spełnia wymagań pod względem niepewności ułamka ilościowego składnika lub jego właściwości, lub wykaże ograniczenia w zakresach składu czy wartości właściwości, mierzonych z wymaganą niepewnością, wówczas zaleca się, aby parametry użytkowania, łącznie z
a) wymaganiem analitycznym,
b) procedurą analityczną,
c) wyborem wyposażenia,
d) wyborem gazowej mieszaniny wzorcowej, i
e) procedurą obliczeniową,
zostały poddane przeglądowi w celu oceny, gdzie można uzyskać poprawę. Spośród powyższych parametrów najbardziej istotny wpływ prawdopodobnie ma wybór składu gazu wzorcowego.
1. 4 Niniejsza Norma Międzynarodowa ma zastosowanie do układów analitycznych, w których mierzone są ułamki ilościowe pojedynczych składników. Do takiego zastosowania jak wyznaczanie wartości kalorycznej, typową metodą będzie chromatografia gazowa, skonfigurowana co najmniej do pomiaru azotu, ditlenku węgla, pojedynczych węglowodorów od C1 do C5 i łącznego pomiaru reprezentującego wszystkie wyższe węglowodory o liczbie węgli 6 i powyżej. Pozwala to na obliczanie wartości kalorycznej i podobnych właściwości z akceptowalną dokładnością. Dodatkowo, składniki takie jak H2S mogą być mierzone indywidualnie z zastosowaniem właściwych metod, do których ta ocena może być również stosowana.
1. 5 Zaleca się, aby ocena działania układu analitycznego była przeprowadzona po pierwszej instalacji, aby upewnić się, że błędy powiązane z założoną funkcją odpowiedzi są odpowiednie do zastosowania. Następnie, zaleca się okresową ocenę działania lub wykonywanie tej oceny zawsze, kiedy jakikolwiek istotny element układu analitycznego jest korygowany lub wymieniany. Właściwy odstęp czasu pomiędzy okresowymi ocenami działania będzie zależał zarówno od zmienności odpowiedzi urządzenia w czasie, jak i od tego, jak duży błąd może być akceptowalny. Ten pierwszy czynnik jest zależny od urządzenia/użytkowania; drugi jest zależny od zastosowania. Dlatego nie jest właściwym podawanie w niniejszej Normie Międzynarodowej konkretnych zaleceń dotyczących odstępów czasu pomiędzy ocenami działania.
