PN-EN 16640:2017-07 - wersja angielska

Niniejsza Norma Europejska określa metodę oznaczania zawartości węgla biobazowego w produktach, w oparciu o pomiar zawartości 14C.
Niniejsza norma europejska określa również dwie metody oznaczania zawartości 14C, z której obliczana jest zawartość węgla biobazowego:
— Metoda A: Metoda ciekłego licznika scyntylacyjnego (LSC);
— Metoda B: Akceleratorowa spektrometria masowa (AMS).
Trzecia metoda, Metoda C: Beta-jonizacja (BI) może być również stosowana w celu oznaczania zawartości 14C i została opisana w Załączniku D (informacyjnym)
Zawartość węgla biobazowego jest wyrażona jako ułamek masy próbki lub jako ułamek całkowitej zawartości węgla. Ta metoda obliczeniowa ma zastosowanie do dowolnego produktu zawierające węgiel, w tym biokompozytów.
UWAGA Niniejsza norma europejska nie podaje metodologii do obliczenia zawartości biomasy w próbce, patrz prEN 16785–1 [5] and prEN 16785–2 [6].