PN-EN 16339:2025-08 - wersja angielska

W niniejszym dokumencie podano metodę dyfuzyjnego pobierania próbek NO₂ z powietrza atmosferycznego, po którym następuje ekstrakcja i analiza kolorymetryczna lub analiza za pomocą chromatografii jonowej (IC). Niniejsza metoda może być zastosowana do pomiaru NO₂ w zakresie stężeń od około 3 µg/m³ do 130 µg/m³. Zwykle próbka jest pobierana w okresie od 1 do 4 tygodni, z czasami ekspozycji zależnymi od konstrukcji próbnika i od poziomu stężeń NO₂.
Do pobierania NO₂ z powietrza atmosferycznego, stosując próbniki dyfuzyjne, można używać kilku sorbentów. W niniejszym dokumencie podano zastosowanie trietanoloaminy jako odczynnika.
W niniejszym dokumencie opisano zastosowanie próbnika typu rurkowego (o kształcie cylindrycznym lub łagodnie stożkowym), próbnika typu dawkomierza i próbnika typu radialnego.
Względna rozszerzona niepewność pomiarów NO₂ wykonywanych z użyciem próbników typu rurkowego może być potencjalnie mniejsza niż 25 % dla poszczególnych pomiarów. Jeżeli łączy się wyniki w celu otrzymania średnich wartości rocznych, to względna rozszerzona niepewność może być potencjalnie mniejsza niż 15 %, w wyniku zmniejszenia wpływu na niepewność przyczyn przypadkowych.
UWAGA Stosowane są również pasywne próbniki NO₂, do pomiaru NOₓ, z dodatkiem utleniacza w celu przekształcania NO obecnego w powietrzu do NO₂. Stosowany jest także drugi próbnik NO₂ bez utleniacza i stężenie NO jest oznaczane z różnicy wyników tych dwóch próbników.