Zakres
Zakres niniejszej Normy Europejskiej ogranicza się do: - systemów fizycznych: ERT, ERR i DSRC oraz połączeń między nimi (wszystkie funkcje i przepływu informacji w odniesieniu do tych części); - wymagań DSRC-link; - sesji ERI przez interfejs DSRC; - elementów danych używanych przez ERT i ERR w sesji ERI; - mechanizmów zabezpieczeń dla ERT i ERR używanych w sesji ERI. Niniejsza Norma Europejska nie określa: - umownych i proceduralnych wymagań dotyczących interoperacyjności; - przepisów dotyczących płatności elektronicznych, takich jak EFC; - procedur dotyczących zgodności i specyfikacji badań; - tworzenia organizacji pracy (np. aplikacji usługodawcy, wydawania, zaufana trzeciej strony, itp.); - kwestii prawnych; - stosowania innych technologii komunikacyjnych (np. RFID, takich jak ISO serii 18000); oraz - innych połączeń lub funkcji w systemach ERI, niż wymienione powyżej (tj. przepływ informacji i wymiana danych między dostawcami aplikacji ERI lub personalizacji, inicjalizacji i dostosowanie OBU). Niektóre z tych zagadnień są przedmiotem odrębnych norm opracowanych przez CEN/TC 278, ISO/TC 204 lub ETSI ERM. UWAGA Dla zarządzania międzywarstwowego, patrz EN 15509:2007, Załącznik G. W niniejszej Normie Europejskiej zdefiniowano Profil Aplikacji w oparciu o definicję ISP. Normy bazowe, na których opiera się profil aplikacji to: - EN ISO 14906:2011 oraz ISO 17264:2009 dotyczące definicji interfejsu aplikacji ERI dla DSRC (oznacza to pośrednie odniesienia do normy EN ISO 14816 dotyczące numeracji i struktur danych); - EN 12834: dotyczy warstwy DSRC aplikacji (L7); - EN 13372 dotyczy profili DSRC (oznacza to pośrednie odniesienia do DSRC L1, L2 i L7 norm: EN 12253, EN 12795 i EN 12834); - EN 15509:2007: Interoperacyjny Profil Aplikacji dla EFC przy użyciu CEN DSRC; - ISO 24534 dotyczy aplikacji ERI.
