Zakres
W niniejszej normie podano słownictwo dotyczące możliwych części składowych adresów pocztowych, łącznie z przykładami i ograniczeniami ich użycia. W niniejszej normie zdefiniowano trzy hierarchiczne poziomy części składowych adresu pocztowego:- segmenty, takie jak opis adresata, które odnoszą się do głównych logicznych części adresu pocztowego;- konstrukcje, takie jak identyfikacja organizacji, które grupują elementy wewnątrz segmentów w jednostki, które ułatwiają interpretację;- elementy, takie jak nazwa organizacji lub status prawny, które odpowiadają najniższemu poziomowi konstrukcji, to znaczy te które same nie stanowią podrzędnych elementów, choć mogą być podzielone dla celów technicznych. Aby uwzględnić wielokrotne występowanie i pozycje elementów w adresie oraz aby móc, kiedy to niezbędne, pracować z podziałami zawartości elementu, w niniejszej normie zdefiniowano czwarty poziom:-podtypy elementów, takie jak typ drzwi lub oznacznik drzwi, przedstawiające części elementów pojęciowych, takie jak drzwi, dla zachowania w bazie danych lub ułatwienia prezentacji lub przedstawiania wielorakich przykładów elementów pojęciowych w celu użycia przy definiowaniu struktur lub szablonów elementu adresu. UWAGA Znaczącym punktem jest, że elementy są pojęciowe, podczas gdy podtypy są definiowane dla spełnienia technicznych potrzeb takich jak konstrukcja szablonu, interpretacja wymagań, dokładna prezentacja przykładów adresu oraz zgodność z polami pocztowej bazy danych. W niniejszej normie w dalszej części określono metodologię dla opisu szablonów adresu pocztowego, które ustalają w jaki sposób należy zapisać adres pocztowy, uwzględniając kolejność, w jakiej elementy adresu pocztowego mają się pojawić, wymagane i opcjonalne elementy oraz prezentacje lub interpretacje elementów, podlegających ograniczeniom w obszarze dostępnym dla tego zadania. Języki odpowiednie dla ludzkiego zrozumienia i komputerowego przetwarzania szablonów adresu pocztowego są zdefiniowane i opisane
