PN-EN 13144:2019-01 - wersja angielska

W niniejszym dokumencie określono ilościową metodę pomiaru przyczepności powłok metalowych i innych nieorganicznych naniesionych na podłoże metalowe, polimerowe i szklane.
Typowe powłoki, do których stosuje się niniejszy dokument, to powłoki metalowe takie jak aluminium, miedź, nikiel, nikiel plus chrom, srebro, cyna, stopy cyna-nikiel, cynk, złoto jak również inne powłoki nieorganiczne takie jak tlenki i azotki np. aluminium, indu i indu-cyny, krzemu, niobu, tytanu, wolframu, cyrkonu i innych.
Postanowień niniejszego dokumentu nie stosuje się do niektórych powłok nanoszonych metodą zanurzeniową, natryskową lub mechanicznie, w odniesieniu do których można zastosować inne normy np. EN ISO 14916 lub EN ISO 4624.
Pomiar jest prawidłowy, jeżeli właściwości kohezyjne i adhezyjne kleju są wyższe niż badanych powłok.