Zakres
W niniejszym dokumencie określono charakterystykę wyrobów, metody oceny, kryteria zgodności wyników badań oraz system oznaczania dla łączników z końcówkami do kapilarnego lutowania miękkiego lub twardego, stosowanych do łączenia rur miedzianych, ujętych np. w EN 1057, EN 13348, EN 13349, EN 12735-1, EN 12735-2 itd. Łączniki stosowane do łączenia miedzianych rur mają końcówki w zakresie średnic nominalnych od 6 mm do 108 mm. Końcówki łączników mogą być trojakiego typu: z lutem wprowadzanym od krawędzi końcówki łącznika, ze zintegrowanym lutem miękkim oraz z pierścieniem spoiwa twardego zintegrowanym z końcówką łącznika. Łączniki są zaprojektowane na okres eksploatacji do pięćdziesięciu lat.
Łączniki są stosowane do temperatur roboczych i odpowiadających im maksymalnych ciśnień roboczych, jak wskazano w Załączniku A.
Niniejszy dokument dotyczy łączników wykonanych ze stopów miedzi. Niepełna lista tych stopów miedzi podana jest w CEN/TS 13388.
Łączniki do kapilarnego lutowania miękkiego lub twardego rur miedzianych wykorzystują do łączenia luty miękkie zgodne z EN ISO 9453 i spoiwa twarde zgodne z EN ISO 17672.
Łączniki przejściowe, stosowane do łączenia rur miedzianych z końcówkami do kapilarnego lutowania miękkiego lub twardego, mogą zawierać kombinację końcówek łączników określonych w innych częściach EN 1254.
Łączniki do kapilarnego lutowania miękkiego lub twardego mogą również mieć końcówki z kołnierzem zgodnie z EN 1092-3.
Łączniki do kapilarnego lutowania miękkiego lub twardego mogą również mieć powłokę galwaniczną lub innego rodzaju powłokę dekoracyjną powierzchni.
Łączniki mogą być produkowane przez obróbkę skrawaniem, obróbkę cieplną, odlewanie lub wytwarzane w inny sposób.
Wyroby uwzględnione w niniejszej normie są przeznaczone do stosowania do:
a) płynów:
— instalacje ciepłej, zimnej lub ciepłej i zimnej wody, w tym instalacje, zgodnie z EN 806;
— zamknięte instalacje grzewcze, zgodnie z EN 12828;
— systemy chłodzenia;
— instalacje odwadniające;
— instalacje przeciwpożarowe, w tym urządzenia tryskaczowe, zgodnie z EN 12845;
— instalacje chłodnicze;
— systemy zasilania punktów poboru paliw ciekłych, zgodnie z EN 12514.
b) gazów:
— systemy gazu ziemnego i gazu ciekłego o maksymalnym ciśnieniu roboczym równym 5 bar lub mniejszym, zgodnie z EN 1775;
— systemy przewodów gazowych o ciśnieniu roboczym przekraczającym 0,5 bar dla instalacji przemysłowych i przekraczającym 5 bar dla instalacji przemysłowych i nieprzemysłowych, zgodnie z EN 15001-1;
— systemy sprężonego powietrza;
— systemy do gazów medycznych, zgodnie z EN ISO 7396;
— instalacje chłodnicze.
