Zakres
W ramach rodziny norm ISO/IEEE 11073 dotyczących komunikacji z urządzeniami, w niniejszej normie wprowadzono normatywną definicję przesyłania danych między niezależnymi koncentratorami informacji o aktywności życiowej a urządzeniami zarządzającymi (np. telefonami komórkowymi, komputerami osobistymi, osobistym wyposażeniem medycznym czy dekoderami STB) w sposób umożliwiający automatyczną konfigurację „plug-and-play” zapewniającą interoperacyjność. Wykorzystano odpowiadające fragmenty istniejących norm, w tym terminologię i modele informacyjne z norm ISO/IEEE 11073. Określono użycie poszczególnych terminów, formatów oraz zachowania w środowiskach telemedycznych ograniczając niejednoznaczność struktur ramowych na rzecz interoperacyjności. W niniejszej normie określono wspólny rdzeń funkcjonalności przesyłania danych w odniesieniu do niezależnych koncentratorów informacji o aktywności życiowej.
W tym kontekście niezależne koncentratory informacji o aktywności życiowej zdefiniowane są jako urządzenia, które komunikują się z monitorami prostych sytuacji (czujnikami binarnymi), normalizują informacje otrzymywane z prostych monitorów otoczenia i udostępniają te znormalizowane informacje jednemu zarządcy lub większej ich liczbie. Informacje te można sprawdzić w celu określenia np. czy działania/zachowanie osoby na tyle odbiegają od tego, co jest dla niej normalne, że należy powiadomić odpowiednią stronę. Niezależne koncentratory informacji o aktywności życiowej - według początkowego wydania proponowanej normy - mają normalizować informacje z następujących monitorów prostych sytuacji (czujników binarnych): czujnik upadku, czujnik ruchu, czujnik przejścia przez drzwi, czujnik zajmowania łóżka/fotela, czujnik wyłącznika oświetlenia, czujnik dymu, czujnik progowy temperatury (otoczenia), osobisty system reagowania w sytuacjach nagłych (PERS) oraz czujnik nietrzymania moczu (moczenia łóżka).
