Zakres
1.1 Niniejsza praktyka ma na celu stosowanie klasyfikacji części w przemyśle lotniczym stosujących AM do produkcji części.
1.2 Niniejsza praktyka ma zastosowanie do wszystkich technologii AM zdefiniowanych w ISO/ASTM 52900 stosowanych w lotnictwie.
1.3 Niniejsza praktyka ma na celu ustalenie metryki dla części wytwarzanych AM w dokumentach uzupełniających.
1.4 Niniejsza praktyka nie ma na celu ustalenia kryteriów dla żadnych procesów uzupełniających, lecz raczej ustalenie metryki, z której te procesy mogą korzystać.
1.5 Metryka klasyfikacji części może być wykorzystywana w procesach inżynierskich, zaopatrzeniowych, kontroli nieniszczącej, testowania, kwalifikacji lub certyfikacji stosowanych dla części lotniczych AM.
1.6 Schemat klasyfikacji w niniejszej praktyce ustala spójną metodę definiowania i komunikowania konsekwencji awarii związanych z częściami lotniczymi wytworzonymi AM.
1.7 Niniejsza praktyka nie ma na celu zastąpienia wymagań i definicji obowiązujących przepisów lub polityk, w tym między innymi tych wymienionych w Załączniku A1.
W Tablicach A.1.1 - A.1.3 dostosowano istniejące przepisy i wytyczne do czterech klas części określonych w niniejszym dokumencie. Jednak dostosowania tego nie zaleca się interpretować jako wzajemnego dostosowania istniejących przepisów.
1.9 Materiał lub proces, lub oba, zasadniczo nie wpływają na konsekwencje awarii części, dlatego schemat klasyfikacji zdefiniowany w niniejszym dokumencie może być stosowany poza AM.
1.10 Nie zaleca się, aby użytkownik niniejszej normy zakładał, że organy regulacyjne zatwierdzą niniejszą normę jako akceptowany sposób spełnienia wymagań.
1.11 Niniejsza norma nie ma na celu rozwiązania wszystkich kwestii bezpieczeństwa, o ile takie istnieją, związanych z jej stosowaniem. Użytkownik niniejszej normy jest odpowiedzialny za ustanowienie odpowiednich praktyk w zakresie bezpieczeństwa, zdrowia i ochrony środowiska oraz za określenie stosowalności ograniczeń regulacyjnych przed jej użyciem.
1.12 Niniejsza Norma Międzynarodowa została opracowana zgodnie z międzynarodowo uznanymi zasadami normalizacji, określonymi w Decyzji w sprawie zasad opracowywania norm międzynarodowych, przewodników i zaleceń wydanej przez Komitet ds. Barier Technicznych w Handlu (TBT) Światowej Organizacji Handlu.
