Zakres
W niniejszym dokumencie określono wymagania dotyczące wzorcowych pól promieniowania beta wytwarzanych przez źródła promieniotwórcze, które mają być stosowane do wzorcowania dawkomierzy indywidualnych i środowiskowych oraz mierników mocy dawki, które mają być stosowane do wyznaczania wielkości Hₚ(0,07), H'(0,07;Ω), Hₚ(3) i H'(3;Ω) oraz do wyznaczania ich odpowiedzi w funkcji energii cząstek beta i kąta padania. Podstawową wielkością w dozymetrii promieniowania beta jest moc dawki pochłoniętej w fantomie płytowym równoważnym tkance. W niniejszym dokumencie podano charakterystyki radionuklidów, które wykorzystano do wytwarzania wzorcowych pól promieniowania beta, podano przykłady odpowiednich konstrukcji źródeł i opisano metody pomiaru końcowej maksymalnej energii cząstek beta i równoważnika mocy dawki na głębokości 0,07 mm w kuli wg Międzynarodowej Komisji ds. Jednostek Promieniowania i Pomiarów (ICRU). Zakres energii wynosi od 0,22 MeV do 3,6 MeV maksymalnej energii beta odpowiadającej od 0,07 MeV do 1,2 MeV średniej energii beta, a równoważniki mocy dawki mieszczą się w zakresie od około 10 μSv·hˉ¹ do co najmniej 10 Sv·hˉ¹. Dodatkowo, dla niektórych źródeł, podano zmiany równoważnika mocy dawki w funkcji kąta padania. Jednakże, jak zauważono w ICRU 56, przestrzenny równoważnik dawki, H*(10), stosowany do monitorowania środowiska, oraz indywidualny równoważnik dawki, Hₚ(10), stosowany do monitorowania osób, dla promieniowania o dużej przenikliwości, nie są odpowiednimi wielkościami dla jakiegokolwiek promieniowania beta, nawet tego, które przenika 10 mm tkanki (Eₘₐₓ > 2 MeV).
Niniejszy dokument ma zastosowanie do dwóch serii wzorcowych pól promieniowania beta, z których można wybrać promieniowanie niezbędne do wyznaczenia charakterystyk (wzorcowania oraz zależności energetycznej i kątowej odpowiedzi) przyrządu.
Wzorcowe pola promieniowania serii 1 są wytwarzane przez źródła promieniotwórcze używane z filtrami spłaszczającymi wiązkę, zaprojektowanymi w celu zapewnienia jednorodnych równoważników mocy dawki w szerokim zakresie w określonej odległości. Proponowane źródła ¹⁰⁶Ru/¹⁰⁶Rh, ⁹⁰Sr/⁹⁰Y, ⁸⁵Kr, ²⁰⁴Tl i ¹⁴⁷Pm wytwarzają maksymalne moce równoważników dawki wynoszące około 200 mSv·hˉ¹.
Wzorcowe pola promieniowania serii 2 są wytwarzane bez użycia filtrów spłaszczających wiązkę, co pozwala na zastosowanie źródeł płaskich o dużej powierzchni i szerokiego zakresu odległości źródła od płaszczyzny wzorcowania. W pobliżu źródeł występują tylko stosunkowo małe obszary o jednorodnej mocy dawki, ale ta seria ma tę zaletę, że rozszerza zakresy energii i mocy dawki poza zakresy z serii 1. Seria ta obejmuje również pola promieniowania wykorzystujące absorbery z polimetakrylanu metylu (PMMA) w celu zmniejszenia maksymalnej energii cząstek beta. Zastosowano tutaj radionuklidy z serii 1; źródła te wytwarzają moce równoważnika dawki do 10 Sv·hˉ¹.
