Zakres
W niniejszym dokumencie opisano procedury wzorcowania i wyznaczania odpowiedzi dawkomierzy i mierników mocy dawki w zakresie wielkości operacyjnych do celów ochrony przed promieniowaniem określonych przez Międzynarodową Komisję ds. Jednostek Promieniowania i Pomiarów (ICRU). Jednak, jak zauważono w ICRU 56, przestrzenny równoważnik dawki, H*(10), stosowany do monitorowania środowiska, oraz indywidualny równoważnik dawki, Hₚ(10), stosowany do monitorowania osób, dla promieniowania o dużej przenikliwości, nie są odpowiednimi wielkościami dla jakiegokolwiek promieniowania beta, nawet tego, które przenika 10 mm tkanki (Eₘₐₓ > 2 MeV).
Niniejszy dokument stanowi wytyczne dla osób zajmujących się wzorcowaniem dawkomierzy i mierników mocy dawki stosowanych w ochronie przed promieniowaniem za pomocą wzorcowego promieniowania beta oraz wyznaczania ich odpowiedzi w funkcji energii cząstek beta i kąta padania. Takie pomiary mogą stanowić część badania typu, podczas którego badany jest wpływ innych wielkości na odpowiedź. W niniejszym dokumencie nie ujęto wzorcowania stacjonarnych dawkomierzy, zainstalowanych na stałe w miejscu pomiaru. Termin „dawkomierz” jest używany jako termin ogólny oznaczający dowolny miernik dawki lub mocy dawki do monitorowania indywidualnego lub środowiskowego. Oprócz opisu procedur wzorcowania, w niniejszym dokumencie zawarto zalecenia dotyczące odpowiednich fantomów i sposobu określania odpowiednich współczynników konwersji. Przedstawiono wytyczne dotyczące określania niepewności pomiaru oraz przygotowywania zapisów i świadectw wzorcowania.
