PN-EN ISO 17201-1:2019-03 - wersja angielska

W niniejszym dokumencie określono metodę wyznaczania energii akustycznej źródła dla podmuchu wylotowego w przypadku wystrzałów z broni o kalibrze mniejszym niż 20 mm lub detonowania ładunków wybuchowych o masie równoważnej mniejszej niż 50 g TNT. Niniejszy dokument ma zastosowanie do odległości, przy których obserwuje się ciśnienie szczytowe mniejsze niż 1 kPa (równoważne szczytowemu poziomowi ciśnienia akustycznego 154dB). Energia źródła, ukierunkowanie źródła i ich struktura widmowa wyznaczone przy pomocy tej procedury mogą być wykorzystane jako dane wejściowe do programów propagacji dźwięku, umożliwiając przewidywanie hałasu w sąsiedztwie strzelnicy. Ponadto dane te mogą być wykorzystane do porównania emisji dźwięku z różnych rodzajów broni lub różnych rodzajów amunicji używanej w tej samej broni. Niniejszy dokument ma zastosowanie do broni używanej w strzelnicach cywilnych, a także do broni wojskowej. Dokument nie ma zastosowania do oceny uszkodzenia słuchu lub poziomów dźwięku w regionie nieliniowym. Niniejszy dokument nie dotyczy tłumików i wyciszaczy dźwięku.