Jakość wody -- Oznaczanie wybranych estrogenów w całych próbkach wody -- Metoda wykorzystująca ekstrakcję do fazy stałej (SPE), a następnie na detekcji metodą chromatografii cieczowej (LC) lub chromatografii gazowej (GC) połączonej ze spektrometrią mas (MS)
Zakres
W niniejszym dokumencie określono metody oznaczania pięciu wybranych estrogenów, wymienionych w Tablicy 1 (patrz Rozdział 4), w całych próbkach wody. Metody opierają się na ekstrakcji do fazy stałej (SPE; dysk lub kolumienka), a następnie na detekcji metodą chromatografii cieczowej lub gazowej połączonej ze spektrometrią mas (tandemowa spektrometria mas lub wysokorozdzielcza spektrometria mas). W zależności od wybranego sposobu przygotowania próbki, może on być zastosowany do analizy wybranych estrogenów w wodzie pitnej, wodach gruntowych i wodach powierzchniowych zawierających cząstki zawieszone (SPM) do 500 mg/l, rozpuszczony węgiel organiczny (RWO) o zawartości do 14 mg/l (całe próbki wody).
Dolny zakres zastosowania, zdefiniowany jako zweryfikowana granica oznaczalności, może różnić się w zależności od metod, czułości użytego sprzętu i matrycy próbki. Zakres wynosi od 0,006 ng/l do 1 ng/l dla 17alfa-etynyloestradiolu (EE2) i od 0,038 ng/l do 1 ng/l dla pozostałych estrogenów w wodzie pitnej, wodach gruntowych i wodach powierzchniowych. Górna granica zakresu roboczego wynosi około kilkudziesięciu nanogramów na litr.
W przypadku zastosowań, które mają na celu pomiary bardzo niskiego poziomu stężeń (od najniższego LOQ do 0,1 ng/l), każdy etap procedury staje się krytyczny.
Metody można zastosować do oznaczania innych estrogenów lub hormonów w innych rodzajach wody, na przykład w oczyszczonych ściekach, jeśli dla każdego przypadku została sprawdzona i zweryfikowana dokładność, a także jeśli zostały potwierdzone warunki przechowywania zarówno próbek, jak i roztworów referencyjnych.
