PN-EN 62770:2014-08 - wersja angielska

W niniejszej Normie Międzynarodowej określono wymagania i metody badań świeżych naturalnych estrów stosowanych w transformatorach i podobnych urządzeniach elektrycznych napełnionych olejem, w których olej spełnia funkcję izolacji i czynnika odprowadzającego ciepło. Nie zaleca się stosowania naturalnych estrów w urządzeniach elektrycznych z dostępem powietrza. Termin „estry naturalne” podany w niniejszej normie odnosi się do cieczy elektroizolacyjnych ulegających biodegradacji i niepowodujących zakłóceń w środowisku naturalnym, stosowanych w transformatorach i podobnych urządzeniach elektrycznych. Takie estry naturalne są olejami roślinnymi dostarczonymi na uzgodnionych warunkach, otrzymanymi z nasion oraz innych odpowiednich surowców pochodzenia biologicznego. Niniejsze estry składają się z trójglicerydów. Normą objęto estry naturalne wraz z dodatkami. Estry naturalne z powodu odmiennego składu chemicznego różnią się od mineralnych olejów elektroizolacyjnych i innych cieczy elektroizolacyjnych takich jak estry syntetyczne i oleje silikonowe, które mają wysoką temperaturę palenia. W niniejszej normie wymieniono naturalne pochodzące od estrów ciecze elektroizolacyjne o małej lepkości, ale norma ich nie dotyczy. Właściwości tych cieczy podano w Załączniku B. Niniejszą normę stosuje się wyłącznie do świeżych estrów naturalnych. Regenerowane estry naturalne oraz mieszaniny estrów naturalnych z estrami innymi niż naturalne nie wchodzą w zakres niniejszej normy. Nomenklatura chemiczna oraz umowny sposób zapisu wykorzystane w niniejszej normie są zgodne z podręcznikiem UPAC (Ilości Materii, Jednostki i Symbole w Chemii Fizycznej).