PN-EN 60317-49:2013-05 - wersja angielska

W niniejszej części EN 60317 określono wymagania dotyczące przewodów nawojowych, miedzianych okrągłych o wskaźniku temperaturowym 180, w obwoju z włókna szklanego nasyconym żywicą lub lakierem, gołych oraz emaliowanych o normalnej (gr. 1) lub wzmocnionej grubości izolacji (gr. 2). Syciwo może stanowić np. żywica poliestrowa lub poliestrowo-imidowa. Uwaga -- Dla omawianych przewodów nie można ustalić temperatury odporności na udar cieplny i z tego powodu nie wykonuje się tego badania. Z tego względu nie można określić klasy przewodu na podstawie wymagań dotyczących wskaźnika temperaturowego i temperatury udaru cieplnego. Przewód emaliowany powinien mieć co najmniej wskaźnik temperaturowy 155 i być przedmiotem uzgodnienia między dostawcą a odbiorcą. Wskaźnik temperaturowy przewodu zależy od typu użytego syciwa. Syciwo stosowane do włókna szklanego powinno być lakierem odpornym na działanie wysokiej temperatury, niezawierającym silikonu i mieć co najmniej wskaźnik temperaturowy 180. Obwój przewodu z włókna szklanego może być wykonany jako: a) warstwa pojedyncza włókna szklanego; b) dwie warstwy włókna szklanego nawinięte w przeciwnych kierunkach. Zakres nominalnych średnic przewodów objętych niniejszą normą jest następujący: -- przewody gołe typ GL2) od 0,500 mm do 5,000 mm włącznie; -- przewody emaliowane o normalnej grubości izolacji (typy 1GL1 i 1GL2) od 0,500 mm do 1,600 mm włącznie; -- przewody emaliowane o zwiększonej grubości izolacji (typy 2GL1 i 2GL2) od 0,500 mm do 5,000 mm włącznie. Średnice nominalne przewodów podano w IEC 60317-0-6, Rozdział 4