Zakres
W niniejszej Normie Europejskiej podano procedurę pobierania próbek dioksyno-podobnych PCB ze źródeł stacjonarnych, ich ekstrakcji, oczyszczania, identyfikacji i analizy ilościowej. Opisano wymagania procedury oznaczania kongenerów PCB zestawionych w Załączniku A (patrz Tablica A.1). Odnosi się ona do 12 non- i mono-orto PCB będących w zakresie zainteresowania WHO. Procedura ta jest zoptymalizowana do oznaczania stężeń około 0,01 ng WHO-TEQ PCB/m3. Oprócz tych 12 non- i mono-orto PCB niniejszy dokument może być zastosowany do oznaczania innych kongenerów PCB, takich jak „markery PCB” 28, 52, 101, 138, 153, 180 (patrz Załącznik F). Niniejszy dokument określa ramy wymagań kontroli jakości wszystkich stosowanych metod pobierania próbek, ekstrakcji, oczyszczania, identyfikacji i analizy ilościowej. Ze względu na podobne właściwości chemiczne PCB i PCDD/PCDF, jak wykazano w procesie walidacji, mogą one być pobierane ze źródeł stacjonarnych razem. Dlatego możliwe jest oznaczanie PCB razem z PCDD/PCDF przy zastosowaniu EN 1948-1 -2 -3 i -4. Pełna procedura pobierania próbek jest opisana w EN 1948-1. Każdą z trzech metod pobierania próbek opisanych w EN 1948-1 można połączyć z metodami opisanymi w tym dokumencie, aby uzupełnić procedurę oznaczania. EN 1948-1 jest integralną częścią całkowitej procedury pomiarowej i jest niezbędna do oznaczania PCB.
