Charakteryzowanie odpadów -- Badanie zachowania się podczas wymywania w celu ogólnego scharakteryzowania -- Dynamiczne badanie wymywania odpadów litych, w ustalonych warunkach, z zastosowaniem okresowego odnawiania cieczy wymywającej
Zakres
Niniejszą Normę Europejską stosuje się do określania zachowania się litych odpadów, podczas wymywania w warunkach dynamicznych. Badanie przeprowadza się w ustalonych warunkach doświadczenia – z niniejszego dokumentu. Celem badania jest oznaczanie, jako funkcji czasu, uwalniania się składników nieorganicznych litych odpadów, gdy mają styczność z wodnym roztworem (cieczą wymywającą).
Niniejsze dynamiczne badanie wymywania odpadów litych (DMLT) to badanie pod kątem określonego parametru, jak opisane w EN 12920, dlatego nie ma ono na celu odtworzenia rzeczywistej sytuacji. Zastosowanie tylko niniejszej metody nie wystarczy do oznaczania ze szczegółami zachowania się litych odpadów podczas wymywania w określonych warunkach.
W ramach EN 12920 i w powiązaniu z dodatkowymi informacjami z zakresu chemii, wyniki badania stosuje się, by zidentyfikować mechanizmy wymywania i ich rzeczywistą wagę. Podstawowe właściwości można wykorzystać do przewidywania uwalniania się składników w ramach z góry określonego czasu, by ocenić zachowanie się litych odpadów, znajdujących się w różnych warunkach, otoczeniu i podczas różnych działań (w tym usuwania i recyklingu).
Niniejsze badanie stosuje się do próbek laboratoryjnych o regularnym kształcie i minimalnym wymiarze 40 mm w każdą stronę, co do których zakłada się, że po pobraniu z litych odpadów, zachowają jednolitość w czasie potrzebnym do przeprowadzenia zaplanowanych działań. Metodę stosuje się do próbek laboratoryjnych, których pole powierzchni można wyznaczyć za pomocą prostych równań geometrycznych. Stosuje się ją do litych materiałów o małej przepuszczalności.
Oczekuje się, że wyniki wymywania, uzyskane z zastosowaniem EN 15863, będą, w ramach zakresów odtwarzalności, równoważne wynikom uzyskanym z zastosowaniem CEN/TS 16637-2 (DMLT dla wyrobów budowlanych), bo podstawowe warunki badania z obydwóch dokumentów są równoważne. Zaobserwowano, że wyniki uzyskane z zastosowaniem EN 15863 (patrz Załącznik E) są też porównywalne z wynikami uzyskanym z zastosowaniem metody EPA, 1315 (SW846). To sugeruje, że nie trzeba badać po raz drugi odpadów litych badanych z zastosowaniem niniejszej Normy Europejskiej, gdy materiał okaże się odpowiedni do wykorzystania w budownictwie, pod warunkiem że nie poddano go oddziaływaniom lub modyfikacjom zmieniającym jego zachowanie się podczas wymywania.
UWAGA 1 Jeśli, w zgodzie z wymaganiami dotyczącymi regularnego kształtu, przygotowuje się próbkę laboratoryjną, za pomocą cięcia lub wiercenia, wtedy pojawiają się nowe powierzchnie, co może prowadzić do zmiany (zmian) we właściwościach wymywania. Z drugiej strony, jeśli próbkę laboratoryjną przygotowuje się z wykorzystaniem odlewnictwa, jej powierzchnia będzie zależała od rodzaju odlewu i warunków przechowywania. Jeżeli będzie oceniane zachowanie się rdzenia materiału, preparat trzeba przechowywać bez dostępu powietrza, by zapobiec nasyceniu dwutlenkiem węgla.
UWAGA 2 W przypadku litych materiałów odpadowych o przewodnictwie hydraulicznym w warunkach nasycenia większym niż 10-8 m/s, woda prawdopodobnie raczej przesączy się przez materiał niż opłynie go dookoła. Wtedy odniesienie uwalniania do powierzchni geometrycznej może prowadzić do błędnej interpretacji, więc odpowiedniejsze będzie badanie przesączania (np. wg CEN/TS 14405).
Niniejszy sposób postępowania może nie mieć zastosowania dla materiałów reagujących z cieczą wymywającą, co prowadzi, np. do nadmiernego wydzielania się gazów lub nadmiernego wydzielania się ciepła.
Niniejszy dokument opracowano, by umożliwić oznaczanie uwalniania się głównie składników nieorganicznych z odpadów. Nie uwzględniono w nim szczegółowych właściwości składników organicznych, ani rezultatów procesów mikrobiologicznych zachodzących w organicznych odpadach podlegających degradacji.
