PN-C-84039-09:1988 - wersja polska

Podano oznaczanie zawartości metali ciężkich, w przeliczeniu na ołów, dwiema metodami: metodą siarkowodorową (A) i metodą tioacetamidowa (B). Metody polegają na kolorymetrycznym oznaczaniu zabarwionych siarczanów metali ciężkich przez porównanie ich intensywności zabarwienia z roztworem porównawczym, zawierającym odpowiednią ilość roztworu wzorcowego ołowiu. W metodzie A metale ciężkie są wytrącane siarkowodorem w postaci siarczków, a w metodzie B zabarwione siarczki powstają w wyniku reakcji z tioacetamidem. Metodę A stosuje się jako metodę rozjemczą