Zakres
Zasada podanej metody polega na roztworzeniu próbki analitycznej w kwasach azotowym(V) i siarkowym(VI), oddzieleniu miedzi od pierwiastków interferujących (srebra, arsenu, antymonu, selenu, cyny, żelaza, bizmutu i telluru), oznaczaniu śladowych zawartości miedzi w elektrolicie, przesączu, wszystkich osadach i pozostałościach metodą płomieniowej atomowej spektrometrii absorpcyjnej (FAAS), rozpuszczeniu i analizie osadów miedzi w celu oznaczania pierwiastków współstrącających się, głównie srebra, metodą FAAS lub optycznej spektrometrii emisyjnej z plazmą indukcyjnie sprzężoną. Metodę stosuje się w przypadku zawartości miedzi w koncentratach siarczków miedzi w zakresie od 15 procent (m/m) do 50 procent (m/m)
