PN-EN ISO 6270:2000 - wersja polska

Przedstawiono metodę, która może być stosowana w przypadku powłok zarówno na podłożach porowatych, takich jak drewno, gips i płytki gipsowo-kartonowe, jak i na podłożach nieporowatych, takich jak metale. Informuje ona o tym, jak zachowa się powłoka w trudnych warunkach ekspozycji, gdy występuje ciągła kondensacja na jej powierzchni, co może objawiać się w postaci uszkodzenia powłoki (łącznie ze spęcherzeniem, odbarwieniem, zmięknieniem, kurczeniem i kruchością) oraz zniszczenia podłoża