PN-EN ISO 23900-2:2018-02 - wersja angielska
Bez VAT:
126,50 PLN
Z VAT:
155,60 PLN
Pigmenty i wypełniacze -- Metody dyspergowania i ocena dyspergowalności w tworzywach sztucznych -- Część 2: Oznaczenie właściwości barwnych i łatwości dyspergowania w plastyfikowanym polichlorku winylu za pomocą dwuwalcówki
Zakres
W niniejszej części ISO 23900 ustalono metodę oznaczania właściwości barwnych badanego pigmentu w stosunku do standardowego, i łatwości dyspergowania pigmentów DHPVC-P ze względu na różnice w sile barwienia dyspergowanych materiałów barwiących w różnych warunkach w związkach plastyfikowanego polichlorku winylu (PVC-P).
Metoda ta nadaje się do stosowania dla czarnych i barwnych pigmentów organicznych i nieorganicznych i dla preparatów pigmentowych.
Oznaczona w ten sposób łatwość dyspergowania jest ważna tylko dla stosowanego urządzenia dyspergującego, warunków dyspergowania i ośrodka dyspersyjnego. Przy zastosowaniu warunków badań różniących się od tych ustalonych można otrzymać różne wyniki; to ma zastosowanie zarówno do wartości bezwzględnej, jak i do stosunku między wartościami łatwości dyspergowania różnych pigmentów. Używa się dlatego podtypu DHPVC-P do oznaczenia wartości otrzymanej zgodnie z niniejszą częścią ISO 23900.
Zasadę niniejszej części ISO 23900 można również stosować do rutynowej kontroli jakości przez odniesienie danych fotometrycznych otrzymanych z arkuszy mielonych w 130 °C. Do kontroli jakości, stosunek pigmentu do TiO2 może być uzgodniony między zainteresowanymi stronami. Stosunki 1:10 dla pigmentów organicznych i 0,2 do 0,5 dla pigmentów nieorganicznych są sugerowane jako dogodne i powszechnie stosowane stosunki standardowe.
Załącznik A jest informacyjny i podano w nim opis odpowiednich związków podstawowych.
