Zakres
W niniejszym dokumencie przedstawiono metodologię i kryteria kwalifikacji systemu dozymetrii na stanowiskach pracy, na których jest on stosowany. Kryteria zawarte w niniejszym dokumencie mają zastosowanie do systemów dozymetrii, które nie spełniają kryteriów dotyczących odpowiedzi energetycznych i kierunkowych, opisanych w ISO 21909-1.
Kwalifikacja systemu dozymetrii na stanowisku pracy ma na celu wykazanie, że:
— albo, że niezgodność systemu dozymetrii z niektórymi wymaganiami dotyczącymi odpowiedzi energetycznych i kierunkowych zdefiniowanych w ISO 21909-1 nie prowadzi do istotnych rozbieżności w wyznaczaniu dawki dla określonego miejsca pracy;
— albo, że współczynnik korekcyjny lub zależność zastosowana dla tego konkretnego badanego miejsca pracy umożliwia systemowi dozymetrii dokładne wyznaczenie wartości dawki umownej z niepewnościami podobnymi do podanych w ISO 21909-1.
UWAGA Niniejszy dokument jest skierowany do wszystkich zainteresowanych stron: serwisów dozymetrycznych, jednostek akredytacyjnych lub regulacyjnych oraz użytkowników określonej dozymetrii (przez użytkownika rozumie się podmiot, który przydziela system dozymetrii pracownikowi zajmującemu się promieniowaniem i rejestruje przypisaną dawkę).
Metodologie charakteryzujące miejsce pracy w celu przeprowadzenia kwalifikacji systemu dozymetrii podano w Załączniku A. Załącznik B ma charakter uzupełniający, ponieważ podano w nim praktyczne metody, których należy przestrzegać po wybraniu jednej metodologii.
Dostawca systemu dozymetrii powinien zapewniać wyniki badań typu zgodnie z ISO 21909-1. Jeżeli jednak system dozymetrii, który ma zostać zakwalifikowany, nie spełnia wszystkich kryteriów ISO 21909-1 dotyczących zależności energetycznej i kątowej, niektóre badania określone w ISO 21909-1 mogą nie być przeprowadzone.
Powiązania między ISO 21909-1 i ISO 21909-2 opisano w Załączniku E.
Niniejszy dokument dotyczy wyłącznie indywidualnego monitoringu neutronów, a nie warunków wypadku krytycznego.
