Zakres
W niniejszym dokumencie określono metody analizy chemicznej drobnoziarnistych proszków tytanianu baru o wysokiej czystości stosowanych jako surowiec do ceramiki wysokiej jakości.
W dokumencie określono metody oznaczania baru, tytanu, glinu, kadmu, wapnia, kobaltu, dysprozu, żelaza, ołowiu, magnezu, manganu, niklu, niobu, potasu, krzemu, sodu, strontu, wanadu, cyrkonu, węgla, tlenu i zawartość azotu w proszkach tytanianu baru o wysokiej czystości. Zawartość baru i tytanu, głównych pierwiastków, jest oznaczana z wykorzystaniem rozkładu w kwasie i metody grawimetrycznej lub rozkładu w kwasie i metody optycznej spektrometrii emisyjnej ze wzbudzeniem w plazmie indukcyjnie sprzężonej (ICP-OES). Zawartość glinu, kadmu, wapnia, chromu, kobaltu, dysprozu, żelaza, ołowiu, magnezu, manganu, niklu, niobu, potasu, krzemu, strontu, wanadu i cyrkonu jest oznaczana jednocześnie za pomocą roztwarzania w kwasie i metody ICP-OES. Zawartość azotu jest oznaczana z wykorzystaniem metody topienia w atmosferze gazu obojętnego i pomiaru przewodności cieplnej, natomiast zawartość tlenu oznacza się poprzez topienie w atmosferze gazu obojętnego i metody spektrometrii absorpcyjnej w podczerwieni. Na koniec zawartość węgla jest oznaczana z wykorzystaniem spalania i metody spektrometrii absorpcyjnej w podczerwieni lub spalania i metody konduktometrii.
