Zakres
W niniejszym dokumencie określono metodę określania odporności na pękanie spowodowane korozją naprężeniową (SCC) dla stopów magnezu przeznaczonych do zastosowań konstrukcyjnych (takich jak przód samochodu, obudowy przekładni i sprzęgła, części kolumny kierownicy, siłowniki zmiany biegów, pokrywy i obudowy zaworów, wsporniki i łopatki kolektora dolotowego, urządzenia elektroniczne, elektronarzędzia i sprzęt medyczny). Metoda pozwala na określenie odporności na SCC w zależności od składu chemicznego, metody wytwarzania i obróbki cieplnej stopów magnezu.
Niniejszy dokument ma zastosowanie do stopów magnezu odlewanych i przerobionych plastycznie, w postaci odlewów, półwyrobów, części i elementów spawanych, i obejmuje metodę pobierania próbek, rodzaje próbek, procedurę obciążania, typ środowiska i interpretację wyników.
Dokument pozwala na względną ocenę zachowania się materiałów i wyrobów w środowiskach zawierających chlorki lub siarczany, pod warunkiem że mechanizm awarii nie zostanie zmieniony, nie pozwala jednak na określenie, do jakiego rodzaju obsługi serwisowej materiał lub wyrób się kwalifikuje.
