PN-EN ISO 17641-2:2015-12 - wersja angielska

W niniejszej części ISO 17641 określono wymagane próbki, wymiary złączy próbnych i procedury wykonywania badań pękania na gorąco próbek samoutwierdzonych.
Opisano następujące badania:
- pękania spoiny w złączu teowym;
- rozciągania materiału spoiny;
- zginania wzdłużnego.
Celem badań jest uzyskanie informacji o skłonności metalu spoin do pękania na gorąco. Badania nie nadają się do oceny materiału podstawowego.
Niniejsza część ISO 17641 stosowana jest głównie do spoin o składzie pełnoaustenitycznych stali nierdzewnych, niklu, stopów niklu i niklu z miedzią. Niniejsza część ISO 17641 może być stosowana także dla innych metali spoin.
W niniejszej części ISO 17641 opisano tylko sposób wykonania badań i przedstawienie wyników. Nie podano jakichkolwiek kryteriów akceptacji.