PN-EN ISO 16637:2019-07 - wersja polska

W niniejszej Normie Międzynarodowej określono minimalne wymagania dotyczące projektowania profesjonalnych programów monitoringu pracowników narażonych na ryzyko skażeń wewnętrznych drogą oddechową na oddziałach medycyny nuklearnej, gdzie prowadzi się obrazowania i terapię z zastosowaniem otwartych źródeł promieniotwórczych. Ustanowiono zasady opracowywania zgodnych celów i wymagań dotyczących programów monitoringu i, w razie potrzeby, oceny dawki. Przedstawiono procedury i założenia dotyczące analizy ryzyka dla programów monitoringu i dla znormalizowanej interpretacji danych monitorowania.
Niniejsza Norma Międzynarodowa dotyczy następujących pozycji:
a) cele monitorowania i programów monitoringu;
b) opis różnych kategorii programów monitoringu;
c) kryteria ilościowe dla prowadzenia programów monitoringu;
d) odpowiednie metody monitorowania i kryteria ich wyboru;
e) informacje, które należy zebrać w celu opracowania programu monitoringu;
f) ogólne wymagania dotyczące programów monitoringu (np. limity detekcji, niepewności tolerowane);
g) częstotliwości pomiarów;
h) procedury oceny dawki oparte na poziomach odniesienia dla rutynowego i specjalnego programu monitoringu;
i) założenia wyboru wartości parametrów krytycznych dla dawki;
j) kryteria określania znaczenia wyników monitoringu indywidualnego;
k) interpretacja wyników monitoringu miejsca pracy;
l) niepewności wynikające z oceny dawki i interpretacji danych z testów biologicznych;
m) raportowanie/dokumentacja;
n) zapewnienie jakości.
Niniejsza Norma Międzynarodowa nie dotyczy:
— monitorowania i dozymetrii wewnętrznej pracowników laboratoriów stosujących radionuklidy do testów radioimmunologicznych;
— monitorowania i dozymetrii wewnętrznej pracowników zaangażowanych w obsługę, konserwację i serwis cyklotronów PET;
— szczegółowych opisów metod i technik pomiarowych;
— dozymetrii w sprawach sądowych;
— modelowania do celów poprawy dozymetrii wewnętrznej;
— potencjalnego wpływu terapii medycznej na skażenie wewnętrzne;
— badania przyczyn lub skutków narażenia;
— dozymetrii narażenia od spożycia pokarmów i od skażonych ran.