Zakres
Niniejsza Normy Międzynarodowa określa interfejs aplikacji w ramach elektronicznego systemu poboru opłat (EFC) za pomocą dedykowanych systemów komunikacji krótkiego zasięgu (DSRC). EFC jest interfejsem procesu aplikacji dla warstwy aplikacyjnej DSRC. Niniejsza Norma Międzynarodowa obejmuje: - cechy EFC (tj. stosowanie informacji EFC), które mogą być również stosowane do innych aplikacji i/lub interfejsów, - adresowanie procedur EFC atrybuty i elementy (hardware) (np. ICC i MMI), - funkcje aplikacji EFC, tj. dalsze kwalifikacje działań definiowane do danej usługi, przypisanie związanych z nimi wartości ActionType oraz treść i znaczenie parametrów działania, - model transakcyjny EFC, który określa wspólne elementy i kroki każdej transakcji EFC, - zachowanie interfejsu, tak, aby zapewnić interoperacyjność EFC-DSRC na poziomie interfejsu aplikacji. Jest to standardowy interfejs, odnoszący się do filozofii Open Systems Interconnection (OSI) (patrz ISO/IEC 7498-1), i jako taki nie dotyczy wyborów wdrożenia do realizacji na każdej stronie interfejsu. Niniejsza Norma Międzynarodowa dostarcza określonego bezpieczeństwa funkcjonalności (dane i funkcje) w celu umożliwienia wdrożenia bezpiecznych transakcji EFC. Jednak określenie polityki bezpieczeństwa (w tym specyficzne algorytmy bezpieczeństwa i zarządzania kluczami) pozostają w gestii i pod kontrolą operatora EFC, a tym samym nie są objęte zakresem niniejszej Normy Międzynarodowej