PN-EN ISO 14647:2016-07 - wersja angielska

W niniejszej Normie Międzynarodowej opisano sprzęt i metodę użycia oparów kwasu azotowego do określania porowatości w powłokach ze złota w odniesieniu w szczególności do metali osadzanych elektrolitycznie i metali platerowanych stosowanych w stykach elektrycznych.
Celem tej metody jest pokazanie, czy poziom porowatości jest mniejszy czy większy od wartości, która jest uważana przez użytkownika, biorąc pod uwagę jego doświadczenie, za właściwą dla zamierzonego zastosowania.
Jest właściwa dla inkrustacji i platerów zawierających 75 % lub więcej złota, powłok osadzonych elektrolitycznie zawierających 95 % lub więcej złota albo podłoży z miedzi, niklu i ich stopów, które są powszechnie stosowane w stykach elektrycznych.
Badanie w oparach kwasu azotowego jest zbyt ostre, by go stosować do powłok ze złota o grubości mniejszej niż 0,6 μm. Nie jest również właściwa dla powłok mniej szlachetnych niż złoto lub platyna, takich jak pallad i jego stopy lub pallad wysadzany złotem i jego stopy.
Niektóre inne metody badań porowatości opisano w ISO 10308 oraz w literaturze (patrz np. Bibliografia, [1] i [2]).