Zakres
W niniejszej Normie Międzynarodowej określono wymagania dotyczące komunikacji krótkiego zasięgu w celu usprawnienia lokalizacji w autonomicznym elektronicznym systemie poboru opłat (EFC). Usprawnienie lokalizacji służy informowaniu urządzeń pokładowych (OBE) o położeniu geograficznym oraz identyfikacji obciążanego opłatą obiektu. W niniejszej Normie Międzynarodowej określono zasady udzielania informacji nt. położenia, natomiast bezpieczeństwo oznacza ochronę przed manipulacją OBE ze strony urządzeń przydrożnych (RSE). Proces komunikacji usprawniającej lokalizację zachodzi pomiędzy OBE znajdującym się w pojeździe, a stałymi urządzeniami przydrożnymi. Niniejszą Normę Międzynarodową stosuje się do OBE, które jest w trybie pracy autonomicznej. W niniejszej Normie Międzynarodowej określono właściwości i funkcje w celu usprawnienia lokalizacji, poprzez wykorzystanie usług dostarczanych w warstwie 7 wydzielonej łączności krótkiego zasięgu (DCRC) oraz udostępnianie właściwości i funkcji kodu obszaru lokalizacji (LAC) aplikacjom LAC znajdujących się w RSE i OBE. Właściwości i funkcje definiowane są na poziomie jednostek danych aplikacji (ADU, patrz Rysunek 1).
Jak przedstawiono na Rysunku 1, niniejsza Norma Międzynarodowa dotyczy:
– definicji interfejsu aplikacji pomiędzy OBE i RSE;
– interfejsu do obsługi warstwy aplikacji DSRC, jak określono w ISO 15628 oraz w EN 12834;
– korzystania ze zbioru DSRC.
Komunikacja mająca na celu usprawnienie lokalizacji jest właściwa dla wielu mediów łączności krótkiego zasięgu. W niniejszej Normie Międzynarodowej określono szczegółowo definicje dotyczące zbiorów CEN DSRC, jak stanowi EN 15509, a w Załącznikach C, D i E przedstawiono wykorzystanie włoskiego DSRC jak stanowi ETSI/ES 200 674-1, ISO CALM IR oraz ARIB DSRC. W Załączniku B niniejszej Normy Międzynarodowej przedstawiono proformę deklaracji zgodności implementacji protokołu (PICS), a w Załączniku F przykłady transakcji informacyjnych. Informacje zawarte w Załączniku G dotyczą sposobów korzystania z niniejszej Normy Międzynarodowej w odniesieniu do usług elektronicznego poboru opłat drogowych (jak stanowi Decyzja Komisji 2009/750/WE). Specyfikacje dotyczące badań nie wchodzą w zakres niniejszej Normy Międzynarodowej.
