Zakres
Niniejsza Norma Międzynarodowa definiuje procedury, warunki oraz metody badań związanych z głównymi parametrami oraz charakterystykami roboczymi przemysłowych instalacji wykorzystujących urządzenia promiennikowe.
Zakres niniejszej normy obejmuje urządzenia promiennikowe o maksymalnych wartościach energii wypromieniowywanych przez źródła na falach o długościach powyżej 780 nm w powietrzu lub próżni, oraz odznaczających się ciągłym widmem promieniowania, charakterystycznym dla temperaturowych źródeł promieniowania oraz wysokociśnieniowych lamp wyładowczych.
W przemysłowych instalacjach elektrotermicznych wykorzystujących nagrzewanie promiennikowe, promieniowanie temperaturowe jest zazwyczaj wytwarzane przez promienniki podczerwieni. Radiacyjna wymiana ciepła jest formą przekazywania energii cieplnej do wsadów, dominującą nad konwekcją i kondukcją.
IEC60519-1:2010 definiuje zakres częstotliwości promieniowania podczerwonego od 300 GHz do około 400 THz. Odpowiada to falom o długościach pomiędzy 780 nm a 1 mm w próżni. W przemysłowym grzejnictwie promiennikowym wykorzystywane są zwykle termiczne źródła promieniowania o temperaturach w zakresie od 500°C do 3 000°C. Zakres długości fal odpowiadających podanym temperaturom wynosi od 780 nm do 10 μm.
Instalacje oraz urządzenia objęte zakresem niniejszej normy zazwyczaj wykorzystują efekt Joule'a konwersji energii elektrycznej w cieplną w jednym lub wielu źródłach promieniowania , oraz kierowaniu promieniowaniu na nagrzewane wsady. Podstawowe typy promienników podczerwieni to między innymi:
• ceramiczne promienniki podczerwieni w formie cylindrycznych, płaskich lub innych kształtek ceramicznych z rezystancyjnymi elementami grzejnymi umieszczonymi wewnątrz;
• promienniki kwarcowe oraz halogenowe z żarnikiem w charakterze elementu emitującego promieniowanie;
• nieizolowane elementy wykonane z dwukrzemku molibdenu, węglika krzemu lub podobnych materiałów;
• metalowe elementy grzejne wykonywane, na przykład ze stopów na bazie niklu lub żelaza, chromu i aluminium (np. Kanthal);
• wiele rodzajów lamp łukowych.
Niniejsza norma nie obejmuje:
• instalacji z źródłami promieniowania podczerwonego w postaci laserów lub diod elektroluminescencyjnych (LED) - zagadnienia te podano w IEC 62471:2006, IEC 60825-1:2007 oraz IEC/TR 60825-9:1999;
• urządzeń dostępnych publicznie;
• urządzeń przeznaczonych do zastosowań laboratoryjnych - są one opisane w IEC 61010-1:2010;
• instalacji elektrotermicznych wykorzystujących rezystancyjne elementy grzejne w postaci drutów, rur oraz taśm, w których radiacja nie jest dominującą formą wymiany ciepła oraz opisanych w IEC 60519-2:2006;
• urządzeń z promiennikowymi członami grzejnymi o znamionowej mocy mniejszej niż 250 W;
• przenośnych urządzeń promiennikowych.
Metody badań zostały opracowane w celu umożliwienia rzetelnego porównania parametrów urządzeń należących do tej samej klasy.
Metody badań bezpieczeństwa instalacji zostały zdefiniowane w IEC 60519-12:2013. Metody badań wydajności elektrotermicznych promienników podczerwieni podano w IEC 62798:—
Z tego względu niniejsza norma może być stosowana do pieców oraz kuchni z rezystancyjnymi elementami grzejnymi jeżeli spełniają one warunki podane w zakresie normy.
