Zakres
Niniejsza norma ma zastosowanie do wszelkiego rodzaju pasywnych systemów dozymetrycznych, które są stosowane do pomiaru: indywidualnego równoważnika dawki Hp(10) (dla dozymetrii całego ciała), indywidualnego równoważnika dawki Hp(0,07) (zarówno dla dozymetrii całego ciała i kończyn), albo przestrzennego równoważnika dawki H *(10) (dla dozymetrii środowiskowej). Ma zastosowanie do systemów dozymetrycznych, które mierzą zewnętrzne promieniowanie fotonowe lub beta w zakresie dawki między 0,01 mSv i 10 Sv i w zakresach energii podanych w Tablicy. Wszystkie wartości energii są przeciętnymi energiami w odniesieniu do przeważającej wielkości dawki. Systemy dozymetryczne zwykle używają elektronicznych urządzeń do oceny danych i w ten sposób są często kontrolowane komputerowo. Ponadto, niniejsza norma może być stosowana do badania systemów dozymetrii neutronowej odnośnie projektowania (Rozdział 8), instrukcji obsługi (Rozdział 9), oprogramowania (Rozdział 10), wpływów środowiska (Rozdział 13), wpływów elektromagnetycznych (Rozdział 14), wpływów mechanicznych (Rozdział 15) i dokumentacji (Rozdział 16). Próba wykorzystująca promieniowanie (Rozdział 13 do 15) będzie wykonana w odniesieniu do jakości promieniowania neutronowego według serii norm ISO 8529 . W niektórych krajach obecność dawki promieniowania beta musi być wskazana przez dawkomierze noszone na tułowiu. Takie wskazanie obecności dawki promieniowania beta nie jest pomiarem. Z tego powodu, określony Podrozdział (11.8) zajmuje się wskazaniem obecności dawki promieniowania beta. Niniejsza norma dotyczy systemów dozymetrii zdolnych do oceny dawek wymaganej wielkości w określonych jednostkach (Sv), wynikającej z odczytu sygnałów pochodzących od dowolnej wielkości w dowolnych jednostkach. Jedyną korektą, którą można zrobić przy ocenie dawki (wartość wskazana), stosując dodatkowe dawkomierze, jest korekta na naturalne tło promieniowania
