PN-EN 61290-3-3:2014-03 - wersja angielska
Bez VAT:
158,60 PLN
Z VAT:
195,08 PLN
Wzmacniacze optyczne -- Metody badań -- Część 3-3: Parametry szumowe -- Stosunek mocy sygnału do całkowitej mocy ASE
Zakres
Niniejsza Norma Międzynarodowa odnosi się do wszystkich dostępnych komercyjnie jednokanałowych wzmacniaczy optycznych (OA – optical amplifiers): wzmacniaczy wykorzystujących pompowane optycznie światłowody włóknowe – bazujące na włóknach domieszkowanych jonami ziem rzadkich oraz na efekcie wymuszonego rozpraszania Ramana, wzmacniaczy półprzewodnikowych (SOA – semiconductor optical amplifiers) i falowodowych wzmacniaczy o geometrii planarnej (POWA – planar optical waveguide amplifiers). Mówiąc dokładniej – norma niniejsza odnosi się do jednokanałowych wzmacniaczy optycznych umieszczanych przed odbiornikami optycznymi w taki sposób, że pomiędzy wzmacniaczem i odbiornikiem nie ma żadnych pasmowo-przepustowych elementów filtrujących.
Celem tej części IEC 61290-3 jest ustanowienie jednorodnych wymagań dla dokładnych i wiarygodnych pomiarów stosunku mocy wyjściowej do całkowitej wartości mocy wzmocnionej emisji spontanicznej ASE generowanej przez wzmacniacz optyczny w obrębie pasma optycznego odbiornika. Wielkość ta jest miarą szumu dudnienia emisji spontanicznej na odbiorniku i jest związana z Fsp-sp, jak zdefiniowano w IEC 61290-3 i IEC 61291-1.
IEC 61290-3-1 opisuje metodę pomiarową, wykorzystującą analizator widma optycznego (OSA – optical spectrum analyzer) do pomiaru współczynnika szumu sygnał-ASE Fsig-sp, ale nie opisuje metody pomiaru współczynnika Fsp-sp. IEC 61290-3-2 z kolei opisuje metodę pomiarową wykorzystującą analizator widma elektrycznego (ESA – electrical spectrum analyzer) do pomiaru całkowitego parametru szumu Fsp-sp + Fsig-sp. Metoda ta nie pozwala jednakże na oddzielny pomiar
Fsp-sp, i dlatego nie pozwala na bezpośrednią kwantyfikację efektu szumu dudnienia ASE-ASE na odbiorniku. Niniejsza część IEC 61290-3 uzupełnia części 1 i 2, pozwalając na bezpośrednie określenie tej wielkości.
Zdefiniowano dwie metody przeznaczone do pomiaru stosunku mocy wyjściowej sygnału do całkowitej mocy ASE. Pierwsza z nich wykorzystuje analizator widma optycznego (OSA), natomiast druga – filtr przepustowy oraz miernik mocy optycznej.