PN-EN 61158-5-20:2015-02 - wersja angielska

Warstwa zastosowań magistrali miejscowej (FAL) zapewnia programy użytkownika razem ze środkami dostępu do środowiska komunikacyjnego magistrali miejscowej. Pod tym względem FAL może być widziane jako „okno między odpowiednimi programami aplikacyjnymi”.
W niniejszej normie podano elementy wspólne do podstawowego krytycznego czasowo i niekrytycznego czasowo przesyłania wiadomości w komunikacji między programami aplikacyjnymi w środowisku automatyzacji i tekstów właściwych do magistrali miejscowej Typu 20. Termin „krytyczne czasowo” został użyty w celu przedstawienia istnienia okienka czasowego, w ciągu którego wymaga się wykonania jednego lub kilku konkretnych działań z pewnym zdefiniowanym poziomem pewności. Nie wykonanie konkretnych działań w ramach okienka czasowego powoduje ryzyko uszkodzenia aplikacji żądających tych działań z towarzyszącym mu ryzykiem dotyczącym wyposażenia, instalacji i prawdopodobnie życia ludzi.
W niniejszej normie zdefiniowano w sposób abstrakcyjny widziane z zewnątrz usługi dostarczane przez różne Typy warstwy zastosowań magistrali miejscowej, w kategoriach:
a) modelu abstrakcyjnego do definiowania źródeł (obiektów) zastosowań nadających się do przetwarzania przez użytkowników poprzez użycie usług FAL;
b) prymitywów działań i zdarzeń w usługach;
c) parametrów stowarzyszonych z każdym prymitywem działania i zdarzenia i postaci w jakiej się przejawiają i
d) wzajemnych powiązań miedzy tymi działaniami i zdarzeniami i ich właściwe sekwencje.
Celem niniejszej normy jest zdefiniowanie usług dostarczanych do użytkownika FAL na granicy między użytkownikiem i warstwą zastosowania Modelu Odniesienia Fieldbus.
W niniejszej normie wyszczególniono strukturę i usługi warstwy zastosowań magistrali miejscowej IEC w zgodzie z Podstawowym Modelem Odniesienia OSI (ISO/IEC 7498-1) i strukturą warstwy zastosowań OSI (ISO/IEC 9545).
Aczkolwiek niniejsze usługi wyszczególniają , z perspektywy zastosowań, w jaki sposób żądania i odpowiedzi są wysyłane i dostarczane, to jednak nie zawierają specyfikacji co aplikacje żądająca i odpowiadająca mają z nimi zrobić. To właśnie, aspekt zachowania się aplikacji, nie jest wyszczególniony; jedynie jest wyszczególniona definicja jakie żądania i odpowiedzi mają być wysłane/odebrane. To pozwala użytkownikom FAL na większą elastyczność przy standaryzowaniu zachowania się obiektów. Dodatkowo do wymienionych usług, w niniejszej normie zostały zdefiniowane pewne usługi wspomagające w celu zapewnienia dostępu do FAL do kontroli określonych aspektów ich pracy.