Zakres
W niniejszej Normie Międzynarodowej zdefiniowano terminy odnoszące się do przejść między stanami, impulsów i związanych z nimi kształtów fali, jak również zdefiniowano i opisano techniki i sposoby postępowania przy pomiarach ich parametrów. Kształty fali uwzględnione w niniejszej normie są tego rodzaju, że zawierają pewną liczbę przejść między stanami, natomiast pozostają względnie stałe w odstępach czasu pomiędzy tymi przejściami. Sygnały i ich kształty fali, których dotyczy niniejsza norma, mają zastosowanie w wymienionych dziedzinach, choć bez ograniczenia się do nich: łączność cyfrowa, przesyłanie danych, informatyka; badania nad zdarzeniami przejściowymi w biologii, kosmologii i fizyce; impulsy elektryczne, chemiczne i cieplne występujące i wykorzystywane w różnych zastosowaniach przemysłowych, handlowych i konsumpcyjnych. Niniejsza norma nie dotyczy sygnałów sinusoidalnie zmiennych ani innych zmieniających się w sposób ciągły, jak również ich kształtów fali. Celem niniejszej normy jest z jednej strony ułatwienie dokładnej i precyzyjnej komunikacji w odniesieniu do parametrów przejść między stanami, impulsów i związanych z nimi kształtów fali, a z drugiej strony zdefiniowanie technik i procedur pozwalających na ich pomiary
