PN-EN 16939:2017-09 - wersja angielska

Metoda umożliwia wykrycie i identyfikację spiramycyny, tylozyny i wirginiamycyny w paszach (materiały paszowe głównie pochodzenia roślinnego i mieszanki paszowe pełnoporcjowe) z wyłączeniem pasz mineralnych i premiksów. Granica detekcji wynosi około 2 mg/kg dla spiramycyny, 1 mg/kg dla tylozyny i 1 mg/kg dla wirginiamycyny. W niektórych preparatach mlekozastępczych to może być nieco więcej niż 1 mg/kg.
Wskazane granice detekcji są prawdopodobnie nieco przeszacowane lecz były w pełni zwalidowane w czasie badania międzylaboratoryjnego (patrz Załącznik B). W każdym laboratorium, każdego dnia analizy, ślepe próbki fortyfikowane na poziomie 1 mg/kg dla spiramycyny i wirginiamycyny i 0,5 mg/kg dla tylozyny są badane w celu sprawdzenia dolnych granic detekcji (patrz 9.2 i 9.3). Te dolne granice detekcji są osiągalne lecz zaleca się aby była najpierw ustalona poprzez walidację w laboratorium.
Niektóre antybiotyki mogą przeszkadzać w detekcji tych 3 specyficznych makrolidowych antybiotyków. Znane interferencje są wymienione w Załączniku A metody.
Zaleca się aby metoda była stosowana jako jakościowa metoda przesiewowa i/lub jako po-przesiewowa ( na przykład po mikrobiologicznym teście płytkowym). Dalsza obecność antybiotyków może być wykonana przy użyciu innych technik analitycznych (techniki LC i/lub LC-MS) ([4] [10]). W celach potwierdzenia wymagana jest metoda LCMS.