PN-EN 16870:2017-04 - wersja angielska

W niniejszej Normie Europejskiej podano wytyczne dotyczące określania stopnia zmian cech hydromorfologicznych w jeziorach, opisanych w EN 16039. Przedstawiono metody umożliwiające porównanie elementów hydromorfologicznych między jeziorami w danym kraju oraz między różnymi krajami w Europie, uwzględniając dużą różnorodność zmian tych elementów. Głównym celem niniejszej normy jest określenie stopnia „odchylenia od naturalności" dla danego typu jeziora, powstałego w wyniku presji na środowisko związanej z działalnością człowieka oraz wskazanie odpowiednich źródeł informacji, które mogą przyczynić się do scharakteryzowania stopnia zmian warunków hydromorfologicznych. W przypadku sztucznych jezior lub zbiorników retencyjnych utworzonych w następstwie spiętrzenia rzek celem jest ustalenie stopnia zmian cech hydromorfologicznych poprzez porównanie do warunków występujących w zbiornikach naturalnych. Norma ta nie zastępuje innych wytycznych normatywnych opracowanych w poszczególnych krajach dla oceny i raportowania. Decyzje dotyczące zarządzania konkretnymi jeziorami wymagają specjalistycznej wiedzy, znajomości terenu i zależą od typu jeziora. Ocena warunków hydromorfologicznych wymagana przez RDW (wspierająca biologiczne elementy jakości) pozostaje w gestii poszczególnych krajów członkowskich.