Zakres
W niniejszej Normie Europejskiej określono metodę badania do oceny zdolności fotokatalitycznego samooczyszczania materiałów wykazujących aktywność fotokatalityczną, opartą zwykle na półprzewodzących tlenkach metali, jak dwutlenek tytanu, poprzez pomiar w warunkach faza stała/faza stała zdolności odbarwienia próbki badanej oświetlanej światłem ultrafioletowym (UV-A), zabarwionej wcześniej przez spryskanie powierzchni roztworem barwnika i wysuszenie.
Niniejsza Norma Europejska jest przeznaczona do stosowania do powierzchni różnego rodzaju materiałów nieprzezroczystych i porowatych, takich jak materiały budowlane w postaci arkuszy, blach, płyt, które są podstawowymi formami materiałów do różnych zastosowań.
Niniejsza Norma Europejska ma również zastosowanie do tkanin, tworzyw sztucznych i kompozytów, zawierających materiały fotokatalityczne, które nie są rozpuszczalne w acetonie. Niniejsza Norma Europejska nie ma zastosowania do fotokatalitycznego szkła, materiałów ziarnistych (chyba że są one osadzone w postaci zwartej powłoki lub warstwy na płaskiej stałej powierzchni) oraz płaskich materiałów nieporowatych.
Metoda umożliwia ocenę tylko zdolności samooczyszczania pod wpływem światła ultrafioletowego. Nie służy do oceny innych parametrów eksploatacyjnych materiałów fotokatalitycznych, takich jak rozkład zanieczyszczeń wody kontaktujących się z materiałem w fazie ciekłej lub gazowej, czy działanie przeciwmgłowe lub antybakteryjne.
