Zakres
Niniejszą Normę Europejską stosuje się do obiektów kartingowych zdefiniowanych w 3.1, w odniesieniu do gokartów nieprzeznaczonych do użytku na drogach publicznych.
Niniejszą Normę Europejską stosuje się do:
– użytkowania gokartów amatorskich;
– użytkowania gokartów napędzanych silnikiem spalinowym, w tym silnikiem spalinowym zasilanym gazem LPG (skroplony gaz węglowodorowy);
– użytkowania gokartów na torach otwartych i krytych, całorocznych lub sezonowych;
– użytkowania gokartów na nadzorowanych torach zaprojektowanych do kartingu amatorskiego posiadających stałą, utwardzoną powierzchnię (np. asfalt, beton, drewno, stal);
W niniejszej Części 2 nie uwzględniono przypadków użytkowania gokartów na lodzie lub śniegu.
Niniejszej Normy Europejskiej nie stosuje się do:
– użytkowania gokartów wyczynowych przeznaczonych do startów w zawodach organizowanych przez Międzynarodową Komisję Kartingową (CIK), Międzynarodową Federację Samochodową (FIA) i/lub Narodową Władzę Sportową (ASN – krajowy automobilklub lub inne ciało krajowe mające upoważnienia sportowe wynikające z przynależności do FIA), które poprzez odpowiednie wizy nadane przez ASN lub jednego z jego zrzeszonych członków określonych w Międzynarodowym Kodeksie Sportowym zapewniają zgodność z wymaganiami technicznymi, bezpieczeństwa i rywalizacji sportowej określonymi przez CIK-FIA i/lub ASN;
– użytkowania gokartów zaprojektowanych wyłącznie do udziału w zawodach lub jako zabawki;
– użytkowania gokartów typu cross country;
– użytkowania gokartów wyposażonych w dwa miejsca siedzące lub więcej;
– użytkowania gokartów wykorzystywanych na torach o nawierzchniach niewymienionych powyżej (np. błoto, ziemia);
– użytkowania gokartów wykorzystywanych w parkach rozrywki.
W niniejszej Normie Europejskiej nie określono wymagań dotyczących zagrożeń związanych z korzystaniem z napędów elektrycznych. W innym wypadku, gdy zagrożenia związane z korzystaniem napędów elektrycznych wymagają użytkowania norm, to odnoszą się one do pojazdów elektrycznych.
W niniejszej Normie Europejskiej określono właściwe środki mające na celu eliminację lub zmniejszenie ryzyka wynikającego z istotnych zagrożeń, niebezpiecznych sytuacji i wydarzeń (patrz Rozdział 6) zaistniałych w trakcie użytkowania i serwisowania gokartów zgodnego z zaleceniami producenta.
Niniejszy dokument stanowi Część 2 obejmując swym zakresem kwestie projektowania i użytkowania obiektów określone w Części 1.
Niniejszy dokument ma na celu dostarczenie wskazówek właścicielom torów kartingowych w zakresie bezpiecznej eksploatacji obiektów kartingowych. Nie znosi on odpowiedzialności użytkowników za ich własne bezpieczeństwo, jak również nie uchyla nadrzędnej zasady mówiącej, że sport motorowy ze względu na swój charakter jest sportem niebezpiecznym.
