Zakres
Norma określa ogólne kryteria i zalecenia dotyczące ochrony katodowej zewnętrznych powierzchni zanurzonych kadłubów statków i akcesoriów. Norma dotyczy ochrony katodowej części podwodnych kadłubów statków, łodzi i innych samodzielnie pływających jednostek powszechnie używanych w wodzie morskiej wraz z akcesoriami, takimi jak stery, śruby, wały i stabilizatory. Obejmuje ona również ochronę katodową sterów strumieniowych, koferdamów i ujęć wody (do pierwszego zaworu). Nie obejmuje ochrony wewnętrznych powierzchni, takich jak zbiorniki balastowe. Nie obejmuje stalowych konstrukcji pływających na morzu, które są objęte normą EN 13173. Norma dotyczy ochrony katodowej kadłubów statków produkowanych zasadniczo z węglowej stali manganowej z włączeniem akcesoriów z innych stopów żelaznych i nieżelaznych, takich jak stal nierdzewna i stopy miedzi, itp. Norma ta dotyczy zarówno malowanych jak i gołych kadłubów; większość kadłubów jest malowanych. System ochrony katodowej powinien być tak zaprojektowany, aby zapewniał pełną kontrolę nad każdym ogniwem galwanicznym. Norma nie obejmuje ochrony katodowej kadłubów wykonanych głównie z innych materiałów, takich jak stopy aluminium, stali nierdzewnej lub z betonu. Norma ma zastosowanie do kadłuba i akcesoriów w wodzie morskiej i wszystkich wodach, na których można znaleźć statki rozmieszczone na całym świecie. Norma nie obejmuje aspektów bezpieczeństwa i ochrony środowiska związanych z ochroną katodową. W tym zakresie należy stosować odpowiednie krajowe lub międzynarodowe przepisy i wymagania towarzystw klasyfikacyjnych
