Zakres
Powłoki aluminiowe i aluminiowe stopowe otrzymywane metodą elektrolityczną w roztworach aprotycznych na stopach żelaza, tytanu, niklu oraz podłożach niemetalicznych są przeznaczone do zastosowań w przemyśle lotniczym i kosmicznym jako alternatywa elektrolitycznych powłok kadmowych, w przemyśle wydobywczym ropy naftowej na elementy platform wiertniczych, w zastosowaniach wysokotemperaturowych oraz na nity, śruby i elementy spajane. Głównym celem zastosowania tych powłok jest ochrona przed korozją, jak również innych zastosowań technicznych. Norma podaje sposób oznaczenia powłok w zależności od rodzaju podłoża, systemu powłokowego i grubości powłok oraz obróbki wykańczającej. Podane są wymagania dotyczące rodzaju i stanu podłoża, przygotowania powierzchni, ewentualnej obróbki cieplnej. Wyszczególniono rodzaje systemów powłokowych oraz podano metody badań i oceny aluminiowych i stopowych powłok elektrolitycznych m.in. w odniesieniu do wyglądu, odporności korozyjnej, przyczepności oraz braku porowatości
