Zakres
W niniejszym dokumencie określono metodę identyfikacji i porównywania właściwości składu chemicznego próbek oleju. W szczególności dokument opisuje szczegółowe metody analityczne i metody przetwarzania danych w celu identyfikacji cech próbek wycieku i ustalenia ich korelacji z podejrzanymi źródłami oleju. Nawet jeśli próbki lub dane z podejrzanych źródeł nie są dostępne do porównania, ustalenie szczególnego charakteru rozlanego oleju (np. rafinowana ropa, ropa naftowa, olej odpadowy itp.) nadal pomaga ograniczyć możliwe źródła rozlanego oleju.
Metodologia ta jest ograniczona do produktów ropopochodnych zawierających znaczną ilość składników węglowodorowych o temperaturze wrzenia powyżej 150 °C. Przykładami są: ropa naftowa, wysokowrzące kondensaty, oleje napędowe, pozostałości oleju bunkrowego lub ciężkie oleje opałowe, środki smarowe i mieszaniny próbek osadów i szlamów, a także paliwa destylatowe i ich mieszanki. Chociaż określone metody analityczne mogą nie być odpowiednie dla olejów o niższej temperaturze wrzenia (np. nafty, paliwa do silników odrzutowych lub benzyny), ogólne pojęcia opisane w tej metodologii, tj. statystyczne porównanie wskaźników diagnostycznych odporności na warunki atmosferyczne, mogą mieć zastosowanie w przypadku wycieków tego rodzaju olejów.
Produkty na bazie parafiny (np. woski itp.) są poza zakresem tej metody, ponieważ zbyt wiele związków jest usuwanych podczas procesu produkcyjnego [37], aby prawidłowo je od siebie odróżnić. Metodę można jednak wykorzystać do identyfikacji rodzaju produktu, którego dotyczy.
Chociaż niniejsza metoda nie jest bezpośrednio przeznaczona do identyfikacji oleju odzyskanego z matryc takich jak: wody gruntowe, roślinność, dzika przyroda/tkanki, gleba lub osady, jej zastosowanie nie jest wykluczone. Należy jednak zachować ostrożność, ponieważ w tych matrycach mogą być obecne związki ekstrahowalne, które zmieniają i/lub wnoszą dodatkowe związki w porównaniu z próbką źródłową. Jeśli nie zostaną rozpoznane, wkład matrycy może prowadzić do fałszywych „niedopasowań”. Dlatego zaleca się przeanalizowanie próbek tła matrycy, które wydają się być nie zanieczyszczone olejem.
Podczas analizy matryc „nie zawierających oleju” często wymagane jest dodatkowe przygotowanie próbki (np. oczyszczenie) przed analizą i należy wziąć pod uwagę zakres, w jakim matryca wpływa na osiągniętą korelację. To, czy metoda ma zastosowanie do określonej matrycy, zależy od stężenia oleju w porównaniu do „stężenia matrycy”. W matrycach zawierających wysokie stężenia oleju nadal można stwierdzić pozytywne dopasowanie. W matrycach zawierających niższe stężenia oleju fałszywe „niedopasowanie” lub „niejednoznaczne dopasowanie” może wynikać z efektów matrycy. Ocena możliwych efektów matrycy wykracza poza zakres tego dokumentu.
