PN-EN 12697-16:2025-06 - wersja angielska

W niniejszym dokumencie określono dwie metody badań (metodę A i metodę B) służące do określania podatności na ścieranie abrazyjne okołkowanymi oponami, badaną na cylindrycznych próbkach mieszanek mineralno-asfaltowych. Metody badań mają zastosowanie do mieszanek mineralno-asfaltowych z dodatkiem kruszywa o średnicy górnego sita nieprzekraczającej 22 mm.
Badania mają zastosowanie do próbek lub rdzeni wywierconych w płycie lub chodniku wytworzonych w laboratorium.
UWAGA 1 Metoda A wywodzi się z metody „Pralla”, która została udoskonalona w wyniku kompleksowych prac badawczych w Skandynawii. Metoda koreluje ze ścieraniem w terenie przy zastosowaniu asfaltu drogowego. Zgodnie z doświadczeniami skandynawskimi dotyczącymi metody A, w przypadku stosowania bitumu modyfikowanego polimerami lub bitumu modyfikowanego gumą itp. nie ustalono korelacji pomiędzy ścieraniem w laboratorium a ścieraniem w terenie.
UWAGA 2 Metoda B wywodzi się z fińskich doświadczeń i jest odpowiednia także wtedy, gdy stosuje się bitum modyfikowany polimerami. W przypadku stosowania gumy nie ustalono korelacji pomiędzy ścieraniem w laboratorium a ścieraniem w terenie.