PN-EN 10355:2013-12 - wersja angielska

W niniejszej Normie Europejskiej określono rutynową metodę analiz stali niestopowych i niskostopowych, w których zawartość żelaza wynosi co najmniej 95 %, przy użyciu optycznej spektrometrii emisyjnej z plazmą indukcyjnie sprzężoną. Niniejsza norma różni się od normy EN 10351:2011 tym, że jest optymalizowana do oznaczania krzemu. Metoda ta ma zastosowanie do pierwiastków i ich zakresów wyszczególnionych w Tabeli 1. Opisany sposób przygotowania nie powoduje całkowitego roztworzenia prób mających w swym składzie kombinację wysokiej zawartości chromu i substancjalnego węgla. Niecałkowite roztworzenie może zakłócać oznaczanie manganu i molibdenu w tych próbach. Zakres metody jest ograniczony z tego powodu do zawartości chromu ≤ 0,9 %, natomiast EN 10351 obejmuje zakres do 1,6 % chromu. UWAGA Dla cyny patrz UWAGA 2 w Rozdziale 11. Podane zakresy, we wszystkich przypadkach, mogą być rozszerzone lub adaptowane (po walidacji) do oznaczania innych wartości ułamków masowych, z tym że zawartość żelaza w próbach jest powyżej 95 %. Mogą być dodane inne pierwiastki. Jednakże pierwiastki te oraz ich ułamki masowe powinny być starannie sprawdzone, biorąc pod uwagę możliwe interferencje, czułość, rozdzielczość i kryteria liniowości dla każdego przyrządu i każdej długości fali. W zależności od czułości każdego przyrządu pomiarowego mogą być potrzebne odpowiednie rozcieńczenia roztworów kalibracyjnych oraz próbek analitycznych. Ponadto, jakkolwiek opisana metoda jest "wielopierwiastkowa" to nie jest absolutnie konieczne przeprowadzanie oznaczania wszystkich pierwiastków z niniejszej metody jednocześnie. Warunki pomiarowe muszą być optymalizowane w każdym laboratorium, w zależności od możliwej charakterystyki każdego przyrządu